Czyn bez intencji jest wolny od karmy
Jeśli osoba popełniła dziesięć morderstw, ilość morderstw nie będzie zanotowana. Lecz brutalność mordercy będzie zanotowana. To jakość, nastawienie umysłu, postawa, niesie karmiczne obciążenie.
Dlatego Kriszna wciąż mówi w Bhagavad Gita, iż intencja jest dużo ważniejsza niż czyn. Jest to przekazem całej Gity. Mówi on, 'Kiedy będziecie bez intencji, zadbam o was.'
Czyn nie zostanie zanotowany. Jedynie intencja zostanie zanotowana.
Mahabharata* mówi nam piękną opowieść o kurtyzanie i mnichu.
Był raz mnich, który żył naprzeciw domu kurtyzany. Miał nawyk liczenia mężczyzn przychodzących do jej domu i wyobrażania sobie różnych rzeczy na temat jej stylu życia. Kobieta poświęcała cały swój wolny czas na modlitwach do Kriszny, aby zbawił ją od jej marnego życia.
Pewnego dnia, oboje umarli w tym samym czasie. Oboje dotarli na dwór Yamy, boga śmierci. Yama spojrzał na zapisy ich życia i podjął decyzję: mnich powinien pójść do piekła a kobieta powinna pójść do nieba. Mnich był w szoku i zaczął protestować, 'Żyłem tak pobożnym życiem, podczas gdy ona żyła tak niemoralnie! Jak mogę być wysłany do piekła a ona do nieba!'
Yama odparł, 'W ocenie mojego dworu, twoje czyny nie mają wartości, jedynie twoja intencja ma znaczenie. Ty nosiłeś szaty mnicha i żyłeś dobrym życiem zewnętrznie, lecz twoja przestrzeń wewnętrzna była wypełniona pożądaniem. Zatem w świecie zewnętrznym, twoje ciało jest teraz pochowane z honorem, lecz musisz cierpieć w piekle. Serce kobiety zawsze było z Kriszną, mimo iż jej ciało było sprzedawane mężczyzną. Zatem jej ciało nie ma nawet nikogo, kto mógłby uczynić ostatnią posługę, lecz ona idzie do nieba.'
To intencja i nastawienie ma znaczenie.
Oświecona istota, inkarnacja, jest jednością z Życiem. Oświecona istota może jedynie funkcjonować w harmonii z Życiem. Nie może być nigdy w dysonansie. Czyny oświeconego mistrza nigdy nie będą bez uważności i współczucia.
Ponieważ my nie mamy świadomości lub uważności, nie możemy oceniać naszych czynów mówiąc, iż są one podobne do tych istoty oświeconej. Miejcie jasność, czyny mogą wyglądać podobnie na pozór, lecz intencja, przestrzeń wewnętrzna, nastawienie, jest zupełnie inne.
Piękna opowieść z życia Adi Shankara:
Pewnego razu, podczas gdy Shankara podróżował ze swymi uczniami, nagle poczuł się spragniony. Byli w środku pustkowi. Podróżowali dalej i ostatecznie dotarli do sklepu. Shankara podszedł do człowieka w sklepie i poprosił o wodę do picia. Człowiek odpowiedział, 'Przykro mi, lecz nie mam niczego do zaoferowania oprócz alkoholu. To jedyne, co mam.'
Shankara odpowiedział, 'W porządku, proszę daj mi trochę.' Wypił szklankę napoju alkoholowego i podziękował. Uczniowie byli zszokowani widząc mistrza pijącego alkohol! Spragnieni uczniowie zdecydowali uczynić tak jak mistrz i wszyscy również wypili napój do samego dna.
Kontynuując podróż, Shankara szedł dalej normalnie, lecz uczniowie, pod wpływem napoju nie mogli nawet postawić poprawnie kolejnego kroku. Szli dalej i po pewnym czasie, doszli do kuźni.
Shankara podszedł do człowieka, który nalewał roztopione żelazo do formy. Poprosił go o szklankę wody. Człowiek przeprosił mówiąc, iż nie ma wody. Shankara powiedział, 'W porządku. Proszę daj mi zatem roztopione żelazo.'
Człowiek oraz uczniowie Szhankary byli w szoku. Człowiek dał Shankarze gorące roztopione żelazo, który wlał je do swoich ust jakby wodę!
Wtedy odwrócił się do swych uczniów i rzekł, 'Wy również możecie się napić.' Uczniowie stanęli z opuszczonymi głowami. Shankara wtedy wyjaśnił, 'Nie róbcie to co ja robię. Róbcie to co ja mówię. W przeciwnym razie, wybierzecie robić to, co mówi wam wasz umysł.'
Zrozumcie, przestrzeń, na której żyją oświecone istoty jest inny od przestrzeni życia normalnych ludzi. Przez co oni nie potrzebują ani nie mogą robić rzeczy według zwykłej logiki. Ich intencja jest tym, co jest istotne, co nie jest do wyjaśnienia zasadami zwykłej logiki.
Oświecona istota nie ma osobistego interesu, ponieważ nie ma ona indywidualnej tożsamości – jego tożsamość jest rozpuszczona w tożsamości całego wszechświata.