Płynąć jak rzeka
Rzeka kieruje się jedynie w kierunku morza. Nie zatrzymuje się nigdzie. Sanjasin kieruje się jedynie w kierunku swego celu oświecenia. Nie rozprasza się. Rzeka płynie błogo, nie zależnie od tego, co zostanie po drodze do niej wrzucone. Tak wiele rzeczy jest wrzucanych do rzeki – kwiaty, gałęzie, jedzenie, zwierzęta, ptaki, martwe ciała, itp. Lecz rzeka płynie, nie przejmując się niczym.
Podobnie, sanjasin porusza się błogo, niedotknięty niczym, co znajduje się na jego drodze. Prąd przenosi rzekę nad przeszkodami i bulgocze ze stałą muzyką, poruszając się w kierunku morza. Kosmiczna inteligencja przenosi sanjasina nad jego przeszkodami podczas jego ruchu w kierunku ostatecznego celu. Nie wie, czym są przeszkody. Dla niego, są to jedynie stopnie na schodach do błogości.
Zapytano pewnego mistrza Zen, 'Czym jest Zen?'
Odparł, 'Idź!'
Buddyzm Zen pięknie mówi, życie jest jak rzeka, która płynie i wypełnia każdą formę, pokonuje swoje ograniczenia, aby powiększyć swoją pojemność. To jest esencja życia, i Sannjasa. Sannjasa jest uczeniem się w działaniu jak biegnie życie, nie filozofując. Jest to moc, nie dogmat. Dla prawdziwego
sanjasina, życie porusza się po prostu w odpowiednim kierunku. Nauka odbywa się podczas ruchu, nie jako oddzielna rzecz.
Sannjasa jest niczym innym jak bezpośrednią praktyką prawd w każdej chwili. Jest wystarczająco filozofii w świecie, lecz nikogo, kto by ją stosował. Sannjasa jest po prostu świadomą decyzją do życia prawdą natychmiast w waszym życiu.
Mistrz Zen mówił swoim uczniom bardzo pięknie, 'Uczenie się prawd, jako filozofii jest jedynie zbieraniem materiału do kazań. Pamiętajcie, iż dopóki stale nie praktykujecie, wasze światło prawdy może zgasnąć.'
Praktyka jest niczym innym jak stałym płynięciem w dobrym kierunku bez zatrzymywania się. Nawet podczas stagnacji, będzie ruch dookoła przeszkody – próbując znaleźć ponownie przepływ. Nie ma bezruchu.
Sanjasin stale porusza się z inteligencją Życia z nastawieniem poddania. Przez poddanie, nie mam na myśli braku działania. Mam na myśli działanie z nastawieniem poddania. Nie ma bezruchu. Żyje on w chwili teraźniejszej, spontanicznie i według potrzeb chwili, co nazywa się płynnością.