38. உங்களுக்குத் தெரியும்🔗

ஒக்லஹாமோ யுனிவர்சிட்டியில் ஒரு மருத்துவர் என்னிடம் கேட்டார் "நான் ஞானமடைந்து விட்டேனா இல்லையா என்பதை எப்படி கண்டுபிடிப்பது, உறுதிசெய்வது?''

"நீங்கள் ஞானமடைந்து விட்டால், ஞானமடைந்தேனா இல்லையா என்ற சந்தேகம் இருக்காது. துளியளவு கூட சந்தேகமில்லாத அனுபவம் அது! இந்தச் சந்தேகம் இருக்கும்வரை நீங்கள் ஞானமடையவில்லை என்பதை உறுதி செய்து கொள்ளுங்கள்" என்றேன்.

ஞானமடைய உங்களுக்குள் நிகழும் ரசவாதங்கள் ஆழமானவை. தெளிவானவை.

39. நிரூபணமற்றவர் கடவுள்

விவேகானந்தரிடம், "எல்லாவற்றையும் ஆதாரத்தோடு பேசுகிறீர்களே. கடவுள் இருக்கிறார் என்பதை நிரூபிக்க உங்களிடம் என்ன ஆதாரம் இருக்கிறது?" என வம்பிழுக்கும் தொனியில் கேட்டார் ஒருவர்.

கணீர் குரலில் விவேகானந்தரிடமிருந்து பதில் வந்தது, "கடவுள் இருக்கிறார் என்பதை, இதுவரை ஒருவராலும் நிரூபிக்க முடியாததே, கடவுள் இருக்கிறார் என்பதற்கான ஆதாரம்!" கேள்வி கேட்டவர், இந்த பதிலால் ஆடிப்போனார்.

சில நிமிடங்கள் தாமதித்துக் கேட்டார்,

"எப்படி? விளக்கமாகச் சொல்லுங்களேன்"

"ஒருவேளை கடவுள் இருக்கிறார் என்பதை அறிவியல் நிரூபித்து விட்டால் அறிவியல் கடவுளை விடப் பெரிய விஷயமாகி விடும். அறிவியலால் நிரூபிக்கப் படுமளவுக்கு விளையாட்டுப் பொருளல்ல கடவுள்.

கடவுள் பெரியவர். பிரம்மாண்டமானவர். கடவுள் இருப்பதை நிரூபிக்க முடியாததே, கடவுள் இருப்பதற்கான நிரூபணம்" என சொல்லி முடித்தார் விவேகானந்தர்.

● ஒரு ஞான குருவால்தான் இதுபோன்ற சிக்கலான கேள்விகளுக்குக் கூட நயமாகவும், எளிமையாகவும், அதே நேரத்தில் நறுக்கென்றும் செரல்ல முடியும். புதிர் கேள்விகளுக்கு புதுப்புது பதிலளிப்பதற்காக மட்டும் ஞான குருமார்கள் பிறப்பெடுக்கவில்லை.. வம்பிழுக்கும் மனிதனைக் கூட அன்பொழுகும் ஆனந்த குணமுடையவனாக மாற்றப் பிறப்பெடுத்தவர்கள் தான் ஞான குருமார்கள்.

40. மனம் திறந்தவன் - சீடன்

பத்தாயிரம் துறவிகளையும் பல லட்சம் பக்தர்களையும் கொண்ட தென் மடாலய குருவைப் பார்க்கச் சென்ற அரசர் கேட்டார். "உங்களிடம் எத்தனை சீடர்கள் இருக்கிறார்கள்?"

ஜென் குரு செரன்னார், ''ஓ, சீடர்களா! அதிகபட்சமாக நான்கைந்து பேர் இருக்கலாம்'' சீடனாவது, குருவின் நேரத்தை மிச்சப்படுத்துவதை விட, உங்களின் நேரத்தைத் தான் அதிகம் சேமிக்கும். சீடனாவது குருவின் நலனுக்காக அல்ல. உங்களுக்காக. அதற்காக மனம் திறவுங்கள்.

41. கேடிச் செல்

மரத்தடியிலிருந்த ஞானியிடம் வரம் கேட்டு வந்த குடும்பஸ்தரிடம், "காட்டுக்குள் வடக்கு நோக்கிப் போ, ஒரு பெரிய குகை காண்பாய். நீ விரும்புவது அங்கேயிருக்கிறது" என்றார்.

அவர் செரன்னதை நம்பிச் சென்றவர் ...

கொட்டிக் கிடந்த வெள்ளிச் சாமான்களை அங்கே அள்ளிக்கொண்டு வந்து நன்றி செரன்னார். ஞானியோ "நாளை இன்னும் கொஞ்சம் தூரம் செல்" என்றார்.

நம்பிச் சென்றவர் பொற்காசுகள் நிறைந்த இன்னொரு குகையைக் கண்டுபிடித்து, அதை அள்ளிக் கொண்டு வந்து மீண்டும் நன்றி சொன்னார்.

"இன்னும் முன்னேறிச் செல்" என்றார் மீண்டும்.

இம்முறை வைரங்கள் நிறைந்த குகையைக் கண்டு வேண்டிய மட்டும் அள்ளிக் கொண்டு வீடு திரும்பும் போது குடும்பஸ்தருக்கு புது யோசனை பிறந்தது ...

"இவ்வளவு பொக்கிஷங்கள் இருக்குமிடம் தெரிந்தும், குரு ஏன் இவற்றைச் சீந்தாமல் மரத்தடியில் நிம்மதியாக இருக்க காரணமானது எது?" என்ற கேள்வி பிறந்தது.

இம்முறை ஞானியிடம் நன்றி சொல்லாமல் அவரின் காலடியில் விழுந்தார். "உங்களிடமிருக்கும், பொக்கிஷங்களை தாண்டிய அந்த ஏதோ ஒன்று எது? அது எனக்கு வேண்டும்" எனச் சொல்லி ஞானியிடம் சரணடைந்தார்.

● துக்கத்தைத் தாண்டி, கவலையில்லாத ஆனந்த வாழ்விற்கு துரிதமாக அழைத்துச் செல்லும் ராக்கெட்தான் சரணாகதி