Wees kwetsbaar.🔗

Als je onschuldig bent, ben je kwetsbaar voor alles wat het Bestaan je wil leren! Als je gesloten bent, creëer je een muur om je heen. De muur staat geen frisse bries toe om je wezen aan te raken, noch staat hij je toe naar buiten te stappen en de koele bries aan te raken. Kwetsbaarheid is het doorbreken van de muur en het uitnodigen van de koele bries om je wezen aan te raken, iedere keer als hij waait.

Kwetsbaarheid is alles toelaten om je wezen aan te raken. De hele kosmos komt naar je toe als je kwetsbaar bent.

Kwetsbaarheid is geen zwakte. Als de muur gebroken wordt, zal hij je niet in gevaar brengen. De muur zelf is gebouwd uit een diepe angst om je werkelijkheid bloot te geven. Jouw werkelijkheid is je kwetsbaarheid en je bent zo bang om die voor de kosmos te openen. Je weet diep van binnen dat als je loslaat en je openstelt, je eenvoudigweg zult worden meegesleurd in onschuld. Dus sluit je jezelf op. Maar het is verstikkend om daarbinnen te zijn omdat het dezelfde lucht is die circuleert. Je ervaart dezelfde patronen die de geest kent. Wat heb je dan nog aan die muur? Als de muur doorbroken is, zul je beseffen dat niets je verlaat. In plaats daarvan krijg je maar één ding: frisheid van leven.

Twee astrologen ontmoetten elkaar onderweg op een mooie herfstdag. Een van hen merkte op: 'Prachtige herfst. Het is iets wat we nog nooit eerder hebben gezien.'

De ander antwoordde: 'Klopt. Ik moet denken aan de herfst van 2070.'

Als je kwetsbaar bent, ervaar je alles op het niveau van het wezen. Anders wordt het een ervaring door het hoofd. Het wezen is poëzie, het hoofd is proza. En poëzie is leven.

Op een nacht vond een vrouw haar man bij de wieg van hun baby.

Terwijl hij op de baby in de wieg neerkeek, zag zij zijn gezicht een mengeling van emoties van ongeloof, ontzag, scepsis, twijfel, verwondering en wat al niet meer.

Zij ging langzaam naar hem toe, sloeg haar arm om hem heen en zei: 'Een stuiver voor je gedachten.'

De echtgenoot antwoordde: 'Het is verbazingwekkend. Ik kan me niet voorstellen hoe iemand zo'n wieg kan maken voor maar 45 dollar!'

Met het hoofd kun je niet kwetsbaar zijn! Als je niet kwetsbaar bent, zit je achter de grote muur van je huis. Het leven is nog niet begonnen. Het leven gebeurt met kwetsbaarheid.

Met kwetsbaarheid beweeg je je naar de waarheid op een ander pad, op een vreugdevol pad, omdat je elk moment rechtstreeks van het Bestaan ontvangt. Het Bestaan is in staat om je te geven omdat je kwetsbaar bent en klaar om het te ontvangen! Bestaan heeft zijn eigen ethiek. Verlichte meesters hebben hun eigen ethiek. Wanneer er kwetsbaarheid is, kunnen ze je met alles overlaadden. Wanneer er een muur is, wordt het moeilijk. Hun ethiek staat niet toe dat ze doordringen. Dus wachten ze tot de muur doorbreekt.

Wanneer je je kwetsbaar opstelt, zeg je 'ja' tegen het Bestaan. Het Bestaan is het grootste mysterie en de eeuwige leraar. Wanneer je er ja tegen zegt, begint je energie in een nieuwe richting te bewegen. Het beweegt van het hoofd naar het hart en je begint de leringen voor je wezen te ontvangen. Waar je eerder 'nee' tegen zei, zal een 'ja' worden. Dan zul je zien dat de wereld heel anders in elkaar zit dan je dacht.

Zodra je ja begint te zeggen, begin je liefde uit te drukken, wat de taal van het hart is. Liefde kan nooit gekend worden door logica. Zij kan gekend worden door "ja" te zeggen tegen de ander, door de ander te verwelkomen, niet omwille van het nut maar omwille van de liefde. Zij kan gekend worden door een diep vertrouwen in de ander. Wanneer je kwetsbaar bent, heb je een groot vertrouwen in de ander.

Mensen vragen me hoe ze moeten 'zijn' in mijn aanwezigheid. Wees gewoon volledig kwetsbaar en onschuldig. Met openheid, kun je de waarheid direct in je wezen ontvangen. De meester is een pure uitdrukking van het Bestaan. Door hem toe te laten, sta je toe dat Bestaan in je binnenkomt. Wanneer Bestaan binnenkomt, laat het een indruk van de waarheid in je wezen achter. Met elke darshan of aanraking van de meester, wordt de indruk dieper. Deze indruk is groter dan elk onderricht dat hij je kan geven.

Een leerling van Boeddha vroeg hem eens: 'Meester, u hebt nog geen antwoord gegeven op onze vragen of de wereld eeuwig is of niet, of zij eindig of oneindig is, of de ziel en het lichaam hetzelfde zijn of verschillend.'

Boeddha keek hem aan en vroeg: 'Heb ik een belofte gedaan dat ik deze vragen zou beantwoorden?'

De discipel zei van niet.

Toen vroeg Boeddha hem: 'Stel dat er een man is met een pijl in zijn borst, en wanneer je op het punt staat die voor hem te verwijderen, zegt hij te wachten met te zeggen dat tenzij hij de kaste kent van de man die de pijl heeft geschoten, zijn lengte, gewicht, zijn familieachtergrond, waar hij vandaan komt, en van welk hout hij de boog heeft gemaakt, hij niet zal toestaan dat je de pijl verwijdert, wat zou je dan van hem denken?'

De discipel zei met een beschaamd gezicht: 'Hij zou een dwaas zijn, meester. Zijn vragen hebben niets met de pijl te maken en hij zou sterven voordat de antwoorden onthuld zouden worden.'

Boeddha zei: 'Je hebt gelijk. Op dezelfde manier onderwijs ik niet over de vraag of de wereld eeuwig is of niet, of zij eindig of oneindig is, of de ziel en het lichaam hetzelfde zijn of verschillend. Ik onderwijs meteen om de pijl te verwijderen, want de pijl is de wortel van je lijden, die onwetendheid is.'

Begrijp, een meester kan je geen spiritualiteit leren, maar je kunt wel leren door open en vertrouwend naar hem te zijn. Spiritualiteit heeft niets te maken met woorden. Het is een ervaring. Je moet het je eigen maken door naar de lichaamstaal van de meester te kijken, door de verlichting te ruiken die van hem afstraalt. Je kunt het opvangen als je je ervan bewust bent.

Als je ongeduldig bent met vragen, verhinderen juist die vragen je de waarheid te vatten. Als je geduldig bent en de geur van verlichting opsnuift, zullen de vragen oplossen. Dan nog voor er vragen opkomen, zullen de antwoorden in jou gebeuren. Dat is de grote ervaring van het samenzijn met een meester. Dat is de reden waarom meesters een lichaam nemen en van tijd tot tijd naar beneden komen, met de hoop dat een handvol discipelen de geur van verlichting zal opvangen en zal ontwaken.

Wanneer je kwetsbaar bent, ben je open in je hele reactie systeem. Je geeft ruimte aan de intelligentie van de kosmos om via jou te handelen.

Een klein verhaal:

Aan de oever van een rivier woonde een wijsgeer op een klein stukje land dat eigendom was van een boer. Het dorpshoofd hield niet van de wijze en wilde het stukje land kopen. De boer wilde het niet loslaten.

Het dorpshoofd was bereid om elk bedrag te betalen.

De boer zei tegen hem: 'Als ik het land aan u verkoop, zult u de wijze verjagen zodra het van u is geworden.'

Het dorpshoofd zei boos: 'Waarom noem je hem een heilige? Alleen omdat hij een oranje gewaad draagt? Hij moet net zo gewoon zijn als u en ik.'

De boer zei: 'Nee meneer, ik heb veel tekenen van een wijze in hem gezien. Ik heb hem bijvoorbeeld nog nooit boos zien worden.'

Het dorpshoofd zei: 'Hoe kun je zo concluderen? Hij heeft waarschijnlijk nog geen kans gehad om zijn woede te tonen, dat is alles. Kom morgen naar zijn hut en ik zal je laten zien hoe boos hij kan worden.'

De volgende dag 's morgens ging de boer naar de hut van de wijze en keek toe.

Een jongen, blijkbaar gestuurd door het dorpshoofd, naderde de wijze. De wijze zat met gebogen hoofd iets op een palmblad te schrijven.

De jongen ging achter hem staan en spuugde op hem.

De wijze keek om, zag dat het de jongen was die dat deed, stond op en nam een duik in de rivier, kwam terug en ging zitten.

De jongen spuugde weer op hem. De wijze ging weer zwemmen, kwam terug en ging zitten.

De boer kon het niet aanzien wat er gebeurde. Ook het dorpshoofd stond achter een boom en keek toe. Hij was verbaasd over de kalmte van de wijze.

Telkens als de wijze terugkwam van zijn duik, spuugde de jongen op hem. Elke keer glimlachte de wijze naar hem, stond op en ging dompelen.

De jongen had al honderdenzeven keer op de wijze gespuugd. Het gezicht van de jongen had nu geen kleur meer. Hij kon het niet meer verdragen. Hij viel aan de voeten van de wijze en riep: 'Vergeef me alstublieft. Ik heb gezondigd. Ik heb u alleen maar op deze manier lastig gevallen omdat ik daarvoor betaald werd. Ik ben bang dat u mij nu zult vervloeken!'

De wijze vroeg hem kalm: 'Dus je zult niet meer op me spugen?'

De jongen antwoordde: 'Ik sterf nog liever dan dat ik nog eens spuug.'

De wijze tilde hem op en zei: 'Laat me je een geheim vertellen. Ik zou je hier eigenlijk voor moeten bedanken, want vele jaren geleden had ik een gelofte afgelegd dat ik honderdacht keer in deze heilige rivier zou dopen. Vandaag is die gelofte ingelost. Ik moet nog één keer duiken om de gelofte af te maken. Deze keer zal ik voor je bidden.

De wijze dompelde nog een keer en toen hij eruit kwam, stond het dorpshoofd aan zijn voeten om vergiffenis te smeken. Hij zei: 'Ik ben de echte zondaar. Ik heb de jongen betaald om dit te doen. Ik wilde bewijzen dat u kwaad zou worden.'

De wijze lachte en zei: 'Als de jongen mij zijn werkelijke opdracht had verteld, zou ik snel boos zijn geworden en hem zijn beloning hebben laten ontvangen!'

Het dorpshoofd werd een leerling van de wijze.

Het antwoord van de wijze was noch voor noch tegen. Hij bleef gewoon open. Automatisch kwamen de krachten van de kosmos samen en vervulden een oude gelofte door het incident. Ik zeg niet dat je moet toestaan dat iemand op je spuugt! Begrijp hoe belangrijk het is om open te zijn in je reactie. Als je open bent, creëer je een enorme ruimte voor het beste dat je op dat moment kan overkomen. Al snel kun je je hele reactie systeem herprogrammeren en daarmee de loop van je leven.

Een klein Zen verhaal:

Zen leraren trainen hun jonge leerlingen om zich uit te drukken en het daarbij te laten. Een kind van een bepaalde zen tempel ontmoette elke morgen het kind van een andere zen tempel op weg om groenten te kopen.

Op een dag vroeg de eerste aan de ander: 'Waar ga je heen?'

'Ik ga waar mijn voeten gaan', antwoordde de ander.

Dit antwoord bracht de eerste in verwarring en hij ging naar zijn leraar voor hulp.

De leraar zei tegen hem: 'Stel morgenochtend, als je die man tegenkomt, dezelfde vraag aan hem. Hij zal je hetzelfde antwoord geven. Dan vraag je hem: 'Stel dat je geen voeten hebt, waar ga je dan heen?' Dat zal hem helpen.'

Het kind ontmoette de ander de volgende dag 's morgens. Hij vroeg: 'Waar ga je heen?'

De ander antwoordde: 'Ik ga overal heen waar de wind waait.'

De eerste was verbijsterd en ging weer naar zijn leraar.

De leraar zei: 'Morgen vraag je hem waar hij heen zal gaan als er geen wind is.'

De volgende dag ontmoette het kind de ander op de weg en vroeg: 'Waar ga je heen?'

De tweede antwoordde: 'Ik ga naar de markt om groente te kopen.'

Zich kwetsbaar opstellen is vrij zijn als een vogel, zich geen zorgen maken over verleden of toekomst, gewoon zijn. Dat is wat zen meesters hun leerlingen leerden.

Overgave met vertrouwen.

Immense vertrouwen leidt tot overgave. Overgave is eenvoud van het hart. Het is het weten dat je niet hoeft te beslissen over de Waarheid, dat je er alleen maar in mee hoeft te gaan. Wanneer je ontwaakt voor de krachtige aanwezigheid van de Waarheid, gebeurt er overgave.

Als je je hond observeert, zul je merken dat zelfs als je hem af en toe bedriegt, hij naar je terug zal komen met het volste vertrouwen. Zijn vertrouwen is absoluut en onschuldig. Het vertrouwen komt zonder reden. Hij heeft geen vragen, dus hoeven er ook geen antwoorden gegeven te worden. Hij ziet nergens het nut van in. Hij bestaat gewoon als een open boek, dat is alles.

Twee goudvissen zaten in een waterbak. De ene vroeg aan de andere: 'Vertrouw jij op God?'